Samo pojęcie minimalizm odnosi się głównie do uproszczenia – eliminacji zbędnych elementów i to nie tylko w kontekście codziennego życia, ale i estetyki. Zatem, czym jest minimalizm w sztuce? Zaczynając od początku jest to kierunek, który rozwinął się w latach 60. XX wieku. Jego twórcy operowali tylko podstawowymi kształtami, gładkimi powierzchniami, a także wielkościami i skalą.
Czym jest minimalizm w sztuce?
Minimalizm w sztuce kieruje się bardzo prostymi zasadami. Jedną z ważniejszych jest oczywiście prostota, która dotyczy, zarówno kształtów, jak i kolorów, a kolejną używanie najpotrzebniejszych materiałów i unikanie ozdób. Poza tym istotną cechą tego kierunku jest także oszczędna stylistyka.
Główni przedstawiciele minimalizmu
Sol LeWitt (1928-2007)
Był to amerykański artysta, którego twórczość eksponowano na wystawach w muzeach i galeriach sztuki na całym świecie. Najbardziej zasłynął, dzięki rysunkom ściennym i strukturom – rzeźbom.
Robert Morris (1931-2018)
Artysta ten mieszkał i pracował w Nowym Jorku. Był rzeźbiarzem, pisarzem i artystom konceptualnym. Obecnie uważa się go za jednego z najwybitniejszych teoretyków minimalizmu.
Dan Flavin (1933-1996)
Amerykański artysta i przedstawiciel minimalizmu, który poza malarstwem zajmował się także kolażem, asamblażem i instalacją.
Carl Andre (1935-2024)
Był to amerykański rzeźbiarz.
Donald Clarence Judd (1928-1994)
Artysta narodowości amerykańskiej, powiązany z minimalizmem. Jego prace znajdują się głównie w zbiorach Museum of Modern Art w Nowym Yorku.
Jak odbierany jest minimalizm w sztuce?
Minimalizm w sztuce jest odbierany na różne sposoby. Dla jednych jest wyrazem nowoczesności, który nasuwa wiele pozytywnych skojarzeń, a dla innych kierunkiem pozbawionym emocji. Niemniej, dużo więcej jest osób, które go cenią i to przede wszystkim za zdolność do skłaniania do refleksji, a także spokoju. Najprościej mówiąc minimalizm skupia się na prostocie i eliminacji wszystkiego, co jest zbędne.